RÜZGÂR, SELAM SÖYLE BENDEN BUĞAY'A
               
         Rüzgâr, selam söyle benden Buğay'a,
         Geçerken kırlara gözyaşı bırak!..
         Kapıları çalıp dostları ara,
         Söyle, kimse bizi etmesin merak...
 
                   Kurumuş Bağlar'dan Çukurlar'a in;
                   Eğnine kekikten ferace giyin,
                   Derenin köpükten kanadına bin;
                   Ağaçlar saçına vursunlar tarak!..
  
         Rüzgâr, kabristandan geçerken bir dur!
         Babamın kabrinin kapısını vur,
         Hali-hatrı nice, nasıldır, bir sor!
         Kucaklar dolusu Fâtiha bırak...
 
                Şimdi orda yatan dosta, ahbaba,
                Söyle benim için binler "merhaba"...
                Ora asıl vatan, gideceğiz ha;
                 Biz de çok yakınız, değiliz uzak.
 
         Çakıröz'lerinde çığlığı dinle,
         Çembeğin başında ney gibi inle!
         İnip Bentbaşı'na yıkan, serinle,
         Karışsın sulara şu zehr-i firak! (*)
 
               Oymağaç'a çıkıp yüksekten bir bak;
               Saçına sapsarı çiğdemleri tak...
               Kimsesiz evlerde birer ocak yak.
               O köy sana olsun kutlu bir durak!
 
        Patlağın Kuyu'dan içmeden geçme;
        Yaşlının, hastanın derdini deşme...
         Sakin es, uslu es, sakın depreşme;
         Sevişsin seninle dallarda yaprak...
 
              RÜZGÂR, SAKIN BENİ SÖYLEME DERTLİ,
              NE HASTADIR SÖYLE, NE DE KASVETLİ...
              SÖYLE SORANLARA:"ÇOK SELAM ETTİ,"
              BİZE DUA EDEN, YESİN BAL, BÖREK!
 
       EY RÜZGÂR, HAVUZDAN ABDESTİNİ AL;
       KIYAMA,RÜKÛYA, SECDELERE VAR!!!
       EYÜP'ÜN DİLİ OL, RAHMÂN'A YALVAR
       BAHAR SELİ GİBİ ÇAĞLASIN YÜREK!!!
 
       (*) Zehr-i firak: Ayrılık zehiri, ayrılık acısı, hasret.
 
                                    Eyüp  TANDOĞAN
                                   İzmir,10.Mayıs.2009
 

                         C E V İ Z     A Ğ A C I
              
           Buğay'da, bir yerden dalmış toprağa,
           El açmış Hallâk'a(1)  ceviz ağacı!..
           Bu koku: Nereden süzmüş yaprağa?
           El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
 Binlerce avcu var, göğe çevrilmiş;
 Bulutlar başına konmuş, evrilmiş.(2)
 Yeşili cennetten örnek yeşilmiş,
  El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!.. 
          
          Bebeği, meyvesi... Giydirmiş kat kat;
          Dışı yeşil zıbın, zırhı var fakat!
          Altta narin içlik: İlahî şefkat,
          El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
  Kökleri, kayayı yarmışta geçmiş,
  Varlığın sırrını, toprağa saçmış.
  Rüzgâra, doluya bağrını açmış;
  El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
         "Hu", demiş göklere, zikir eylemiş;
           Sıcağa, soğuğa şükür eylemiş.
           Rızık ikramına fikir eylemiş;
           El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
    Sırtında kabuğu: Üniforması...
    Bunu diken terzi, terziler hası!
    Yaprak kumaşına, var fabrikası;
    El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
  
           Kargayı, sincabı çekmiş doyurmuş,
           Çünkü, Rezzak(3) ona böyle buyurmuş...
            Zâkir-i Fâtır(4) olmuş, bize duyurmuş;
           El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
    Bir Hakîm-i Sâni'in(5) sanat eseri!
    Dualara kalkmış, inmez elleri...
    Ne kulağı vardır ne de gözleri;
     El açmış Hallâk'a ceviz ağacı!..
 
 
                                       Eyüp Tandoğan
                                     04.07.2009-İzmir

Açıklamalar:
 
       1.Hallâk :Yaratan, her şeyi yoktan var eden. Kadîr-i Zülcelâl... Allah Tealâ Hazretleri
       2.Evrilmiş:Halden hale girmiş. Durmadan değişmiş...
       3.Rezzak :Bütün varlıkların rızıklarını ve yararlanacakları gıdaları yaratan; onlara ihsan edip veren, tümünün ihtiyaçlarını karşılayan ALLAH TEALÂ...
       4.Zâkir-i Fâtır:Benzeri bulunmayan şeyleri yaratan; yarattıklarının her birini ayrı ayrı karekter, program, plan, proje, iş ve görevlerle yükleyen; onların herbirine birden çok işi ve hizmeti birlikte gördüren Allah Tealâ'yı zikreden kişi ya da varlık. (Şiirde, durmadan Allah'ı anan ve kullara hatılatan anlamında ceviz ağacına denmektedir.)
       5.Hakîm-i Sânii :Allah'ın iki sıfatındanda yapılmış bir terkiptir. Her yaptığı şeyler ve işler hikmetli, yanlışsız, eksiksiz, yüce maksatlara yönelik olan; bütün varlıkların hakikatlarına vakıf olan; eşsiz, örneksiz, benzersiz sanat eserlerini yaratıp her an onlar değiştirek insanların ve cinlerin akıllarına, gözlerine, fehimlerine sergileyen Eşsiz, Benzersiz Yüce Sanatkâr! Hikmet sahibi Sanatkâr. Allah...